ชาวกะเหรี่ยงมีความผูกพันทางวัฒนธรรมกับธรรมชาติ พวกเขาอาศัยอยู่และรักธรรมชาติ ชาวกะเหรี่ยงอาศัยอยู่ในป่าและประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก การอาศัยอยู่ในพื้นที่ห่างไกลและโดดเดี่ยวซึ่งมีรากฐานมาจากความยากจนส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของเด็กชาวกะเหรี่ยง และส่วนใหญ่ไม่มีความพร้อมที่จะเติบโตในเมือง ซึ่งเป็นที่ที่มีการศึกษาและการจ้างงาน เด็กชาวกะเหรี่ยงเดินทางมายังเมืองด้วยความหวัง ความฝัน และความคาดหวัง พวกเขาไม่ได้เตรียมตัวและมักจะรู้สึกท้อแท้ และในที่สุดก็ทำลายอนาคตของตนเอง

มูลนิธิพัฒนาภาวะผู้นำกะเหรี่ยง (KLDF) เล็งเห็นถึงปัญหาที่กลุ่มเด็กและเยาวชนเหล่านี้เผชิญ จึงได้ก่อตั้งมูลนิธิขึ้นเพื่อช่วยเหลือ สนับสนุน และให้การศึกษาแก่พวกเขา โดยมุ่งเน้นการพัฒนาศักยภาพเฉพาะตัวของแต่ละคน การส่งต่อโอกาสนี้ให้กับผู้ที่ไม่มีโอกาสนั้น จะช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็งให้แก่ชุมชน การสร้างผู้นำที่รับใช้สังคมนั้น ไม่เพียงแต่เป็นประโยชน์ต่อชาวกะเหรี่ยงเท่านั้น แต่ยังเป็นประโยชน์ต่อประเทศไทยและทั่วโลกอีกด้วย